วันอังคารที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2563

นิทาน เกี่ยวกับความสุข




นิทานประจำวันนี้


นิทาน 5 เรื่อง เกี่ยวกับความสุข


เรื่องที่ 1

เด็กตัวน้อยคุยกับแม่ว่า แม่ครับ วันนี้แม่สวยจังเลย

แม่ถามกลับว่า ทำไมล่ะ

ลูกตอบว่า ก็วันนี้แม่ไม่ได้มีอารมณ์เสียเลย



นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ความสวยนั้น ทำได้ง่ายมาก แค่ไม่โกรธก็สวยแล้ว

อยู่มาจนแก่แล้วควรจะรู้ว่า การไม่เที่ยวโกรธใคร คือเคล็ดลับของความสวยงาม





เรื่องที่ 2

มีคนสองคนทะเลาะกัน คนหนึ่งบอกว่า 3 x 8 = 24 อีกคนบอกว่า ไม่ถูก 3 x 8 = 21 เถียงอยู่ทั้งวัน เลยไปฟ้องบัณฑิต

บัณฑิตฟังแล้วพิพากษาว่า เอาคนที่บอกว่า 3 x 8 = 24 ไปเฆี่ยน 20 ที

คนที่ตอบ 24 สวนกลับอย่างไม่พอใจว่า เห็นชัดๆว่าเขาโง่แล้วทำไมมาลงโทษผมล่ะครับ

บัณฑิตตอบว่า เธอไปเถียงกับคนที่คิดว่า 3 คูณ 8 เป็น 21 ทั้งวัน ไม่ใช่คนโง่หรอกเหรอ ถ้าไม่เฆี่ยนเธอจะให้เฆี่ยนใคร



นิทานเรื่องนี้สอนว่า การไปโต้เถียงกับคนที่ไม่มีเหตุผล คนที่บาดเจ็บคือตัวเรา เพราะถึงเราจะมี10 ปาก ไม่มีทางเถียงชนะ คนพูดเหลวไหล 1 ปาก

อยู่มาจนแก่แล้วควรจำไว้ว่า อย่าไปถือสาคนไร้สาระ อย่าไปคละเคล้ากับเรื่องเหลวไหล



เรื่องที่ 3

หลวงตาถามว่า เธอคิดว่า ทองเม็ดหนึ่งดีกว่า หรือว่า ดินกองหนึ่งดีกว่า

ศิษย์ตอบว่า ทองย่อมดีกว่าอยู่แล้ว

หลวงตายิ้มแล้วถาม แล้วถ้าเธอเป็นเมล็ดพันธุ์พืชเธอจะเลือกอะไร



ข้อคิด ในโลกนี้ไม่มีอะไรดีกว่าหรือแย่กว่า สิ่งที่ดีคือสิ่งที่เหมาะสมกับเรา

อายุมากแล้ว ต้องเลือกตามความเหมาะสม



เรื่องที่ 4

นกแก้วในกรง ปรารภกับอีกาว่า นกที่อยู่ภายนอกช่างมีอิสรเสรีจริงนะ นกแก้วอิจฉาเสรีภาพของอีกา ส่วนอีกาอยากอยู่อย่างสะดวกสบายเหมือนนกแก้ว แล้วทั้งสองก็แลกสถานะกัน อีกาได้รับความสะดวกสบาย แต่เจ้าของไม่ชอบ สุดท้ายก็อดตาย นกแก้วได้รับเสรีภาพ แต่เคยอยู่กินอย่างสุขสบาย จึงไม่สามารถอยู่รอดโดยลำพัง สุดท้ายก็หิวตาย



นิทานเรื่องนี้สอนว่า อย่าอิจฉาความสุขของผู้อื่น สิ่งนั้นอาจจะไม่เหมาะกับตัวเรา

เมื่อแก่ตัวลง อย่าเอาตัวเราไปเทียบกับคนอื่นเขา มีความสุขตามสภาพของเราเองนั่นแหละคือดีที่สุด



เรื่องที่ 5

ครูถามนักเรียนว่า อยากต้มน้ำกานึง แต่ฟืนเหลือแค่ครึ่งเดียว ควรจะทำอย่างไรดี นักเรียนตอบว่า ให้รีบไปหาฟืนเพิ่ม ไปยืมเขาก็ได้ ไปซื้อก็ได้ครับ ครูพูดว่า ทำไมไม่เทน้ำทิ้งไปครึ่งกาเสียล่ะ



นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไม่มีอะไรที่จะสมปรารถนาเราได้ทั้งหมด การยอมเสียไปบ้างก็เป็นการได้มาเช่นกัน เมื่ออายุมากขึ้น แรงกายแรงสมองก็จำกัด เมื่อสละไปบ้าง ก็ยังได้รับความสุข ตามอัตภาพ




ไม่มีความคิดเห็น:

โพสต์ความคิดเห็น